Alex Mero

Waar dient men op te letten wanneer men universele literatuur wenst te schrijven?

Universeel schrijven is een belevenis tussen vorm en vormloosheid. De geest van de schrijver slentert dan binnen een mysterieuze dimensie waar vormen niet bestaan. De schrijver tracht eerst te herkennen wat altijd en overal geldend is. Daarna vindt hij de geschikte woorden die de zuivere aard, of de universaliteit, van zijn boodschappen weergeven. En uiteindelijk moet de universele schrijver zijn boodschappen ontdoen van alle culturele kenmerken en overige elementen die als bijkomstig kunnen gezien worden.

How do you proceed in writing universal literature?

Universal literature is an experience between form and formlessness. The writer’s mind wanders into a mysterious dimension where form does not exist. The author has to, first and foremost, be receptive enough to recognize the messages that are universally valid. Then he has to find the appropriate words to convey the pure nature or universality of these messages. And finally, the writer has to strip these messages of any cultural characteristics and other trivialities.

Comment procéder lorsque nous désirons créer une littérature universelle ?

L’écriture universelle est une expérience entre la forme et la non-forme. L’esprit de l’écrivain erre alors au sein d’une dimension mystérieuse où les formes n’existent pas. L’écrivain tente d’abord de reconnaître ce qui est toujours et partout valable. Ensuite il trouve les mots appropriés pour transmettre la nature pure, ou autrement dit l’universalité, de ces messages. Et finalement il défait les messages de leurs caractéristiques culturelles et de tout ce qui peut être considéré comme accessoire.

¿Cómo deberíamos proceder si deseamos crear una literatura universal?

La escritura universal es una experiencia entre la forma y la no forma. La mente del escritor divaga entonces en una dimensión misteriosa donde las formas no existen. En primer lugar, el escritor intenta reconocer lo que se considera siempre como válido en cualquier lugar. Luego, halla las palabras apropiadas para transmitir la naturaleza pura o, dicho de otra manera, la universalidad de los mensajes. Por último, sustrae de los mensajes sus características culturales y todo lo que pueda considerarse superfluo.

A che cosa si dovrebbe fare attenzione quando si vuole scrivere di letteratura universale?

La letteratura universale è un genere/non genere, con il quale si cerca disvelare l’informe. Per questo si deve prima di tutto possedere la ricettività necessaria per riconoscere i messaggi che vanno applicati sempre ed ovunque. Poi bisogna avere la creatività necessaria per esporre la natura di questi messaggi con la giusta combinazione di parole, a prescindere dalle caratteristiche esterne, dal patrimonio culturale e accidentale.

Jak postępować, gdy pragniemy stworzyć literaturę uniwersalną?

Literatura uniwersalna jest doświadczeniem pomiędzy formą i jej brakiem. Umysł pisarza wędruje w tajemniczym wymiarze, w którym formy nie istnieją. Najpierw autor próbuje rozpoznać to, co jest zawsze i wszędzie aktualne. Potem znajduje właściwe słowa, aby przekazać czystą naturę, lub innymi słowy – uniwersalność tych przekazów. I ostatecznie pozbawia przekazy ich zabarwienia kulturowego i wszystkiego, co może być uważane jako dodatkowe.

Em que você deve prestar atenção quando deseja escrever literatura universal?

A literatura universal é como vaguear entre a forma e o disforme, onde tentamos expor a não formação. Por isto primeiramente temos que processar a receptividade necessária para que possamos reconhecer as mensagens que se aplicam sempre e em qualquer lugar. Em seguida, devemos mostrar a criatividade requerida para apresentar a natureza destas mensagens com as combinações de palavras adequadas, independente de todas as características externas, das propriedades culturais e incidentais.

Veel mensen hebben een etnocentrische visie op de wereld. Hoe gevaarlijk is dat? En hoe kan dat verholpen worden?

Het centraal zetten van de eigen cultuur ligt aan de basis van racisme, sektarisme en andere vormen van discriminatie en leidt tot een vijandige houding tegenover andere culturen. Etnocentrische mensen beschouwen hun waarden en gewoontes als de enige juiste. Een triest gevolg van deze sociaal-culturele conditionering is dat de angst en de onwetendheid van deze mensen doorgegeven wordt, en vaak opgedrongen wordt, aan de volgende generaties. Tegen etnocentrisme bestaat er slechts één remedie: De geest van al zijn doctrinaire opvattingen bevrijden zodat het voor zichzelf kan denken.

Many people have an ethnocentric view on the world. How dangerous is it, and how can it be changed?

Ethnocentrism is without a doubt, one of the primary causes of racism, sectarianism, and other forms of discrimination, which engenders hostile attitudes towards other cultures. An ethnocentric person considers their beliefs, values and customs as being the only correct ones. An unfortunate consequence of this regrettable socio-cultural conditioning, is that ignorance and fear is passed to, and even imposed upon, future generations. There is only one solution to ending ethnocentrism, and that is to rid all doctrinal concepts in order to permit free thought.

Beaucoup de gens ont une vision ethnocentrique sur le monde. Quel en est le danger ? Et comment peut-on y remédier ?

L’ethnocentrisme est sans aucun doute une des causes primordiales du racisme, du sectarisme et d’autres formes de discrimination qui engendrent des attitudes hostiles envers d’autres cultures. Une personne ethnocentrique perçoit ses valeurs et ses coutumes comme étant les seules correctes. Une conséquence regrettable de ce conditionnement socioculturel est que la peur et l’ignorance de ces personnes sont transmises, ou même imposées, aux prochaines générations. Il n’existe qu’un seul remède pour combattre l’ethnocentrisme : le lâcher prise de chaque croyance doctrinale pour permettre ainsi à l’esprit libre de penser par soi-même.